0416 85 14 05

Van Gorp Uitvaartzorg

Berichten

Wereldlichtjesdag

Het is zondagmiddag 30 oktober 2011 half 3. Ik loop het kamertje binnen op de achtste verdieping van het AMC in Amsterdam. Onze dochter Guusje, 10 jaar jong, ligt in bed. Haar broers en zussen zitten er omheen. Samen met mijn vrouw Yvonne die me aankijkt en zegt: “Kom hier maar zitten. Ze is dood.”

Die avond rijden we naar huis. Over een donkere A2 naar het zuiden. Het is stil in de auto. Yvonne en ik zitten voorin. Op de achterbank ligt Guusje. Ineens zijn Yvonne en ik de ouders van een overleden kind. Wie had dat ooit kunnen denken? Ouders horen hun kind niet te overleven.

Een vreemde week breekt aan. Guusje ligt opgebaard in de woonkamer. Ik wijk amper van haar zijde. Ik kan het nauwelijks beseffen. Onze dochter is dood. Steeds denk ik dat ze dadelijk haar ogen opent en keihard lachend roept: “Gefopt!”  Lees meer

Waarom ik uitvaartbegeleider ben

Doing what you like is freedom, liking what you do is happiness! Dit is het motto van een boek uitgegeven door FUNIQ. De auteurs vroegen aan tien professionals, allen werkzaam in de uitvaartbranche, naar hun drijfveren. Wat is hun passie, wat brengt het vak hen? In het boek vertelt ook Lowie van Gorp zijn verhaal. Je leest hier waarom hij uitvaartbegeleider is:

Lees meer

De generatie van nu

“Vader kwam ons altijd halen. Zelfs midden in de nacht. Hij was jarenlang de vaste taxichauffeur van onze vriendengroep.”
Ik zit met een zoon en een dochter aan tafel. Hun vader is overleden.
“We zouden het zo mooi vinden om hem zelf naar het crematorium te rijden. Kan dat? Of mag dat niet?”
Ze willen niets liever dan met zijn eigen auto rijden. We lopen samen naar buiten. Daar staat een Renault Scenic. Dit gaat lukken.

Lees meer

Goed gevoel

Twee dagen na de uitvaart spreek ik met een zoon van mevrouw. Ik vraag hoe hij de afgelopen dagen heeft ervaren. Hij vertelt dat hij een goed gevoel heeft overgehouden aan het afscheid van zijn moeder.

Het klinkt misschien vreemd dat een uitvaart kan samengaan met een goed gevoel. Toch hoor ik het vaak. In het begin moest ik eraan wennen. Ik heb me toen regelmatig afgevraagd hoe het mogelijk is. Bij afscheid nemen zijn er tranen en daar verwachtte ik geen goed gevoel bij.

Lees meer

De waarde van een oude verzekeringspolis

“Zijn er verzekeringspolissen?”, vroeg ik aan de familie. De oudste zoon gaf ons een pakket met oude polissen. Hij zei: “Ik vraag me af of deze nog iets waard zijn.”

Dit horen wij vaker. Veel mensen hebben uitvaartpolissen van vroeger. Soms zelfs afgesloten voor de Tweede Wereldoorlog. De familie waarover ik schrijf had zes certificaten in een envelop gestopt. Daarop stond geschreven dat de polissen waarschijnlijk waardeloos zouden zijn.

Lees meer

Wandelcyclus ‘De vier jaargetijden’

Hoe gaat het met je?

Een lastige vraag om te beantwoorden. Zeker als je je partner bent verloren. Het gemis is aanwezig in je leven. Misschien wil je wel eens met iemand praten die hetzelfde is overkomen.

Wij organiseren ook dit jaar een wandelcyclus. Voor mensen van wie hun partner is overleden. Samen maken we een wandeling in de natuur. Ondertussen kunnen we ervaringen en herinneringen uitwisselen. Tijdens de wandeling pauzeren we voor koffie of thee.

Lees meer

Groter dan een droom

‘Dit is niet zomaar een verhaal,’ zei onze jongste dochter Loes. Ze had zojuist het boek Groter dan een droom gelezen.

In Groter dan een droom gaat een jongen ’s nachts op pad met zijn overleden zus. Zij neemt hem mee op stap. Bijzonder detail is dat de jongen zijn zus nooit heeft gekend. Ze was al overleden voordat hij geboren werd. Opeens staat zus ’s nachts aan zijn bed. Samen gaan ze fietsen.

Er stonden twee fietsen in het berghok. Zus koos de grootste van de twee.

‘Niet lachen,’ zei ze. ‘Het is de eerste keer.’
‘Heb je nog nooit gefietst?’
‘Ik was te klein. Maar het lukt best aardig, niet?’

Als je dood bent, heb je geen zijwieltjes nodig.

Lees meer

Allerzielen

Het is Allerzielen. Vanmiddag zegent de pastoor de graven op het kerkhof vlak bij mijn huis. Er worden kaarsjes ontstoken. Ik vind het een mooi ritueel. Ik denk dat het goed is om stil te staan bij de overledenen met wie wij ons verbonden voelen. Toch gaat voor veel mensen het herdenken verder dan deze dag.

Lees meer

Digitale Nazorg

Tegenwoordig zijn herinneringen vaak vastgelegd in een computer of in een telefoon. Er is een wachtwoord of een pincode nodig om toegang te krijgen, maar dit is alleen bekend bij de overledene. Hetzelfde geldt voor programma’s zoals e-mail en Facebook. Nabestaanden willen graag toegang tot persoonlijke gegevens van de overledene, maar hebben geen idee hoe ze dit voor elkaar kunnen krijgen.

Lees meer

Opbaren zonder koeling

Opbaren van een overledene zonder koeling klinkt misschien vreemd. We zijn in ons land gewend om gebruik te maken van een koeling. Het kan ook anders. Bijvoorbeeld door een lichte vorm van balseming toe te passen.

In het kort
In Engeland, Frankrijk en Spanje is balseming (ook wel thanatopraxie genoemd) een gewone manier van opbaren. In Nederland wordt het steeds vaker toegepast. Het menselijk lichaam wordt na overlijden tijdelijk geconserveerd. Het ontbindingsproces en de bacteriegroei worden geremd. Koelen van het lichaam is niet nodig. De omgevingstemperatuur heeft geen invloed op de opbaring.

Lees meer